Szkoła Podstawowa w Rudnej Małej

Dla rodzica

INFORMATOR

Poniżej zamieszczamy pismo Podkarpackiego Kuratora Oświaty:

Pismo

Bezpośredni link do informatora:

https://www.ko.rzeszow.pl/bazy/informator/sp/

Informacje dla rodziców uczniów Szkoły Podstawowej
w Rudnej Małej w roku szkolnym 2018/2019

 

Kalendarz roku szkolnego 2018/2019:

03.09.2018 r. – rozpoczęcie roku szkolnego

22.12.2018 r.–31.12.2018 r.  – zimowa przerwa świąteczna

11.02.2019 r.–24.02.2019 r. – ferie zimowe

27-29.03.2019 r. – rekolekcje wielkopostne

21-23.04.2019 r. – wiosenna przerwa świąteczna

21.06.2019 r. – zakończenie roku szkolnego

Przewidywane terminy wywiadówek (godz. 17.00):

  • 18 września 2018 r.
  • 20 listopada 2018 r.
  • 22 stycznia 2019 r.
  • 20 marca 2019 r.
  • 15 maja 2019 r.

      (Daty wywiadówek mogą ulec nieznacznym zmianom.)

Dni wolne od zajęć dydaktycznych:

  • 31 października 2018 r.
  • 2 listopada 2018 r.
  • 15-17 kwietnia 2019 r.
  • 2 maja 2019 r.

Opieka i zajęcia dodatkowe:

W szkole w godz. 6.30-16.15 działa świetlica dla dzieci zgłoszonych przez rodziców.

W ramach godzin wychowania fizycznego uczniowie uczestniczą w zajęciach pływania na basenie
w Głogowie Młp. nieodpłatnie. Zajęcia z pływania odbywają się co drugi tydzień, począwszy od października.

Zwolnienia dzieci z pływania i wf każdorazowo należy przedkładać nauczycielowi wf.  Uczniowie są zwolnieni z ćwiczeń, ale pozostają w szkole.

Przy zwalnianiu ucznia z lekcji prosimy o osobisty odbiór dziecka przez osobę dorosłą i zgłoszenie tego nauczycielowi.

Pozostałe informacje:

Kryteria oceniania zachowania i oceniania z poszczególnych przedmiotów oraz inne regulaminy znajdują się do wglądu u nauczyciela danego przedmiotu oraz u Pani Dyrektor. Zasady oceniania z poszczególnych przedmiotów w klasach IV-VIII oraz tabele ocen znajdują się w zeszytach przedmiotowych. Prosimy o systematyczne podpisywanie ocen oraz informacji w zeszytach do korespondencji.

Szkoła prowadzi zbiórkę makulatury i baterii. W klasach IV-VIII zebrane surowce mają wpływ na ocenę z zachowania, przy czym nie mogą jej podnieść o więcej niż jeden stopień.

Prowadzimy też zbiórkę plastikowych nakrętek na cel charytatywny.

Uczniowie nie mogą korzystać na terenie szkoły z telefonów komórkowych. W razie potrzeby kontaktu z rodziną zawsze jest im udostępniany telefon szkolny. W przypadku konieczności posiadania przez ucznia własnego telefonu w szkole, proszę konsultować się z Dyrektor Szkoły i wychowawcą.

Terminarz konsultacji Rodziców z nauczycielami jest wywieszony w korytarzu szkolnym oraz na stronie internetowej. Pani Dyrektor przyjmuje codziennie od godz. 7.30.

Wszelkie informacje znajdują się na stronie internetowej szkoły – www.sprudna.glogow-mlp.pl

Zachęcamy także do śledzenia bieżących wydarzeń szkoły.

Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna pomaga uczniom

Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna w Rzeszowie prowadzi badania mające na celu udzielania fachowych porad w celu pomocy uczniom z różnymi dysfunkcjami lub opóźnieniami w nauce.

Po przeprowadzeniu badań poradnia wydaje orzeczenia , opinie lub diagnozy.

Orzeczenie wydaje się tylko w przypadku stwierdzenia niepełnosprawności i związanej z tym potrzeby kształcenia specjalnego.

Opinie i diagnozy wydaje się w celu poprawy jakości pracy ucznia na poziomie zajęć wyrównawczych w domu i szkole.

Dziecko, które otrzymało diagnozę stwierdzającą dysleksję, dysgrafię, dysortografię na dowolnym etapie nauki nie musi być dodatkowo badane i dysfunkcja nie musi być potwierdzana , jeśli uczeń przechodzi do następnego etapu nauki.

Diagnozę o tych dysfunkcjach przeprowadza się w kilku etapach.

Etap I – diagnoza gotowości szkolnej

Przeprowadza się ją w wieku 5- 6 lat przez powszechne badania przesiewowe w zakresie gotowości szkolnej dzieci.

Etap II – diagnoza ryzyka dysleksji

Badania przeprowadza się w klasach  edukacji wczesnoszkolnej czyli w klasach I – III.

Jeżeli praca prowadzona przez terapeutów, rodziców i nauczycieli nie przyniesie efektu, przeprowadza się badania w celu postawienia diagnozy dysleksji rozwojowej i opracowania programu terapii pedagogicznej na dalszy okres nauki szkolnej.

Wnioski o przebadanie dzieci w poradni składają wyłącznie rodzice.

Do wniosków rodziców powinna być dołączona opinia o dziecku wydana przez nauczyciela. Uzasadnienie prośby o przebadanie powinno być napisane przez rodziców. Po wydaniu opinii, lub orzeczenia, które otrzymują osobiście rodzice, bardzo ważne jest, aby jej treść została dostarczona do szkoły. Poznanie problemów ucznia, oraz proponowanych metod pracy pozwoli nauczycielom na udzieleniu efektywnej pomocy uczniom.

Bardzo ważnym czynnikiem, który jest niezbędny w pracy z dzieckiem, powinna być ścisła współpraca rodziców ze szkołą i realizowanie ćwiczeń, które uczeń musi wykonać w domu przy pomocy rodziców.

Rodzice powinni składać wnioski o wydanie opinii w poradni na zakończenie każdego etapu kształcenia. Nie dotyczy opinii i diagnozy o dysfunkcjach.

W Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej w Rzeszowie aby uzyskać opinię o dziecku i dalszej pracy z uczniem np. po klasie III  wnioski należy składać do kwietnia 2014 roku.

Adres poradni:

Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna Nr 1

35-005 Rzeszów, ul. Batorego 9

tel./fax (017) 852-81-30

Co to jest ADHD?

ADHD to skrót pochodzący od angielskiej nazwy – Attention Deficit Hyperactivity Disorder, oznaczającej zespół nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniami koncentracji uwagi.

ADHD dotyka około 5% dzieci w młodszym wieku szkolnym i szacuje się, że wskaźnik ten może być wyższy. Jest to najczęstsze zaburzenie rozwojowe i występuje bez względu na kulturę. Częściej diagnozowane jest u chłopców niż u dziewczynek. Pojawia się wcześnie – najczęściej w ciągu pierwszych 5 lat życia dziecka.

Rodzice zaczynają szukać pomocy, kiedy jasne staje się, że cechy charakterystyczne dla nadpobudliwości uniemożliwiają dziecku naukę w szkole.

Do charakterystycznych zachowań z zakresu nadruchliwości należy zaliczyć:

  • wyraźny niepokój ruchowy,
  • niemożność pozostawania w bezruchu nawet przez krótki czas,
  • podrywanie się z miejsca,
  • bezcelowe chodzenie, bieganie bez celu,
  • raczej bieganie niż chodzenie,
  • machanie rękami i nogami,
  • gadatliwość,
  • wpadanie na różne przedmioty,
  • ciągłe wykonywanie nawet drobnych ruchów, np. bujanie się na krześle, bawienie się wszystkimi przedmiotami w zasięgu ręki.

Należy jednak pamiętać, że nie można rozpoznać zespołu ADHD tylko na podstawie stwierdzenia jednego z wymienionych objawów, ponieważ dziecku zdarza się zachowywać w przynajmniej jeden z wymienionych sposobów, chociażby w sytuacji wywołującej stres.

Kolejną charakterystyczną cechą osób z ADHD jest impulsywność. Dzieci dotknięte tym problemem działają w sposób niekontrolowany. Zazwyczaj mają świadomość nieprawidłowości swoich zachowań, ponieważ znają reguły. Nie są jednak w stanie zapanować nad swoimi czynami oraz nie zastanawiają się nad ich konsekwencjami. Osoba z ADHD „najpierw zrobi, a potem pomyśli”. Przykładami obrazującymi sytuację mogą być takie zachowania, jak:

  • częste wtrącanie się w rozmowy innych osób,
  • zakłócanie ciszy, pomimo częstego upominania,
  • wybieganie na ulicę,
  • wybuchy złości, częsta irytacja,
  • pochopność w działaniu
  • nadmierna reakcja na bodźce z otoczenia,
  • podatność na sugestie – dziecko z ADHD łatwo namówić do zrobienia czegoś głupiego,
  • kłopoty z planowaniem, co jest szczególnie widoczne, kiedy dziecko ma samodzielnie wykonać jakieś zadanie i musi kontrolować, co już zrobiło, a co jeszcze ma do zrobienia,
  • nieumyślne psucie zabawek,
  • brak cierpliwości – dziecko nie potrafi czekać na nagrodę.

Na obraz ADHD składają się jeszcze objawy z zakresu zaburzeń koncentracji. U osób z tym zespołem zdolność skoncentrowania własnej uwagi na wykonywanym zadaniu jest znacznie osłabiona. Należy jednak zauważyć, że dzieci z ADHD potrafią skupić swoją uwagę nawet na bardzo długo nad czymś, co jest dla nich interesujące.

W życiu codziennym zaburzenia uwagi mogą skutkować następującymi sytuacjami:

  • problemem z wykonaniem dłuższego zadania złożonego z kilku poleceń,
  • zapominaniem o zabieraniu ze sobą do szkoły książek, zeszytów itd.,
  • zapominaniem o odrobieniu pracy domowej lub jakie ćwiczenia były zadane,
  • nadmiernym roztargnieniem,
  • rozpoczynaniem kolejnej czynności bez ukończenia poprzedniej.

Rodzaje ADHD

Oczywiście, nie u każdego dziecka obraz choroby jest taki sam. Również nie wszystkie objawy występują z takim samym natężeniem. Zdarza się, że jedna z grup symptomów jest zdecydowanie wyraźniejsza od pozostałych, dominuje. Z tego względu wprowadzono podział na 3 podtypy ADHD:

  • ADHD z dominującymi objawami nadruchliwości oraz impulsywności,
  • ADHD z przewagą zaburzeń uwagi,
  • podtyp mieszany (najczęściej rozpoznawany).

Zaburzenia zachowania w ADHD

Zaburzenia zachowania to powtarzające się zachowania agresywne, buntownicze

i antyspołeczne. Kryteria diagnostyczne zakładają utrzymywanie się objawów przez co najmniej 12 miesięcy. W praktyce zaburzenia zachowania przyjmują formę nieprzestrzegania reguł społecznych, używania wulgaryzmów, wybuchów złości, popadania w konflikty (zaburzenia opozycyjno-buntownicze). Ostra postać zaburzeń zachowania obejmuje kłamstwa, kradzieże, notoryczne ucieczki z domu, znęcanie się nad innymi, podpalenia.

Gdzie szukać pomocy?

W Rzeszowie od 2005 r. działa Stowarzyszenie na Rzecz Dzieci z Nadpobudliwością Psychoruchową.

Swoją siedzibę ma na ulicy Dąbrowskiego 1/5a.

Prowadzi ono m.in.:

  • poradnictwo i grupy wsparcia dla rodziców dzieci z ADHD,
  • szkolenia dla rodziców, nauczycieli, terapeutów, terapie indywidualne dla dzieci z ADHD.

Drodzy Rodzice!

Cieszę się, że czytacie te słowa i chcecie pomóc swojemu dziecku w nauce. Nawet jeśli miało ono kontakt z językiem angielskim w przedszkolu, teraz stoją przed nim nowe wyzwania. Dzięki kilku informacjom (…) ułatwicie dzieciom start w nowej klasie.

Jak pomóc, jak nie przeszkadzać?

Czy pamiętacie, ile czasu zajęło Waszemu dziecku przyswojenie sobie pierwszych słów i zwrotów w ojczystym języku? Wiele miesięcy. Nie oczekujcie więc, że w pierwszym roku nauki angielskiego w szkole dziecko samo kupi bilety czy sok, kiedy pojedziecie za granicę. Ucząc się języka obcego, podobnie jak ucząc się języka ojczystego, dziecko na początku chętniej słucha niż mówi. Dopiero później, stopniowo i wtedy, kiedy jest do tego zachęcane, stara się udzielać odpowiedzi – najpierw pojedynczymi słowami, następnie krótkimi zwrotami i w końcu zdaniami. Pierwsze lekcje angielskiego będą także przebiegać według tego schematu. Pamiętajmy o jeszcze innych czynnikach, mogących spowolnić proces oswajania się dziecka z językiem obcym. Wrodzona nieśmiałość lub nadpobudliwość także mogą powodować, że dziecko, mimo że rozumie wypowiadane do niego zwroty, niekoniecznie natychmiast będzie gotowe, by odpowiedzieć po angielsku. Nie przejmujcie się tym, postarajcie się natomiast zachęcać dziecko do nauki i budować jego pewność siebie w używaniu języka obcego.

Jak sprawdzać postępy dziecka?

Przez cały okres nauki niezmiernie ważne jest, by dziecko czuło Waszą akceptację i dumę ze swoich postępów. Nie zasypujcie więc go pytaniami typu: „Czego nauczyłeś się dzisiaj na angielskim?”. Wbrew pozorom to bardzo trudne pytanie, umysł dziecka nie potrafi jeszcze tak generalizować. (…) Zabawa z dzieckiem będzie nie tylko wspaniałym sposobem na utrwalenie materiału przerabianego w szkole, ale także przyczyni się do pogłębienia Waszych kontaktów. Wspólne zabawy edukacyjne pomogą Wam przyjrzeć się bliżej własnemu dziecku. Nie bójcie się, nie jest ważne, czy znacie angielski, czy nie. Wszystkie proponowane tutaj zabawy maksymalnie skupiają się na dziecku i stawiają Was w roli ekspertów.

Czy można uczyć się przez zabawę?

(…) Czy wiecie, że do ósmego roku życia rozwój mózgu dziecka jest w 80% zakończony? Już nigdy później jego rozwój nie będzie tak intensywny. Wniosek? Każda najmniejsza wspólna zabawa edukacyjna bardzo zaprocentuje w przyszłości!

Regina Raczyńska

Przykładowe gry i zabawy językowe:

Przygotowujcie regularnie wraz ze swoim dzieckiem własnoręcznie karty obrazkowe. Na kartkach z bloku rysunkowego malujcie, naklejajcie lub drukujcie obrazki przedmiotów, ludzi, zwierząt, itp. omawianych na lekcji języka angielskiego, natomiast na mniejszych karteczkach ich angielskie nazwy.
1) ułóż wykonane przez Was obrazki na podłodze albo stole i pozwól dziecku (czasem nawet z pomocą podręcznika) dopasować do nich karteczki z ich angielskimi nazwami, a potem wymówić słowo podnosząc właściwy obrazek,
2) poukładaj karty i karteczki w taki sposób, aby były błędnie dopasowane, a następnie poproś dziecko o poprawienie Twojej wersji,
3) wybierz trzy karty i ułóż obok siebie na stole lub podłodze, poproś dziecko o zapamiętanie miejsca wybranego przez Ciebie obrazka (wymów nazwę przedmiotu znajdującego się na obrazku), odwróć karty obrazkiem do spodu i przemieszaj je w taki sposób, aby Twoje dziecko musiało wytężyć wzrok śledząc swój obrazek, po zakończonym mieszaniu poproś dziecko, aby odkryło kartę, na której znajduje się zapamiętany przedmiot, za każdym razem staraj się urozmaicać grę (np. dodając po jednej karcie, bądź coraz szybciej mieszając karty).

Nie zapomnij chwalić swojej pociechy za poprawne odpowiedzi! Aczkolwiek nie krytykuj za błędne. Za to motywuj do pracy!

Jeśli interesuje Cię więcej gier lub zabaw, bądź masz jakieś wątpliwości, złap nauczyciela języka angielskiego w szkole i zapytaj.

____________

Dbajmy o zdrowe żywienie dzieci

Prawidłowe odżywianie ma znaczący wpływ na zdrowie, wzrost i rozwój oraz dobre samopoczucie ucznia. Prawidłowe żywienie w okresie dzieciństwa i młodości nie tylko wzmocni sprawność fizyczną, ale również poprawi odporność na choroby, a także jest warunkiem osiągnięcia optymalnej, właściwej budowy ciała.

Każdy rodzic przygotowując posiłki swojemu dziecku powinien pamiętać, aby były one właściwie zbilansowane, pożywne i urozmaicone. Muszą dostarczać odpowiedniej ilości składników odżywczych, mineralnych, energetycznych oraz witamin.

Zbilansowane posiłki gwarantem zdrowia!
Istotnym elementem jest przyzwyczajanie dzieci do zdrowego odżywiania już od najmłodszych lat. Badania wykazują, że dzieci, które jedzą regularnie i mają prawidłowo zbilansowane posiłki, lepiej się rozwijają, uczą oraz mają lepszą pamięć. Tym bardziej pamiętajmy o tym, aby w odpowiednim czasie rozpocząć edukację prozdrowotną. Jeśli przegapimy ten moment, dziecko zacznie czerpać wiedzę o jedzeniu od rówieśników czy reklam, które  nagminne zachęcają do kupowania fast – foodów i słodkich albo słonych przekąsek. Nie pozwólmy zatem, by uległo niezdrowej modzie. Im wcześniej wpoimy dziecku zasady zdrowej diety, tym lepiej. Będzie z nich korzystać także w późniejszych etapach swojego życia.

O czym powinni pamiętać rodzice dbający o właściwe żywienie dziecka:

  1. Dieta powinna być urozmaicona – nie istnieje jeden „super – produkt”, który dostarczyłby wszystkich składników odżywczych  w odpowiednich ilościach i proporcjach. Aby zatem nie doprowadzić do powstania w młodym organizmie różnego rodzaju niedoborów trzeba zjadać każdego dnia: produkty zbożowe – najlepiej pełnoziarniste tj. ciemny ryż, makarony, pieczywo pełnoziarniste, kasze, mleko i produkty mleczne, warzywa oraz owoce, produkty dostarczające pełnowartościowego białka – mięso, ryby, jaja, tłuszcze roślinne zawierające niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe (oliwa z oliwek, oleje roślinne, orzechy, nasiona, soja). Wymienione składniki pokryją zapotrzebowanie na cynk, żelazo, wapń, magnez, witaminy C, A, z grupy B.
  2. Ilość oraz regularność posiłków – uczeń powinien każdego dnia spożywać 5 posiłków (śniadanie, II śniadanie, obiad, podwieczorek, kolacja) oraz zachowywać równe odstępy czasowe pomiędzy nimi, ok. 2-3 godz. Zbyt długie przerwy pomiędzy posiłkami, poprzez znaczny spadek cukru we krwi doprowadzają do obniżenia koncentracji, rozdrażnienia, utraty formy fizycznej oraz psychicznej. Ponadto nieregularne jedzenie może być przyczyną otyłości oraz powodować nadciśnienie i cukrzycę.
  3. Śniadanie najważniejszym posiłkiem dnia – najważniejszym posiłkiem w ciągu dnia jest pełnowartościowe śniadanie, które dostarcza energii na start. Poza tym utrzymuje właściwy poziom cukru we krwi, dzięki czemu nie pojawia się ochota na podjadanie słodyczy. Najlepszym rozwiązaniem dla ucznia będą np. kanapki z pełnoziarnistego pieczywa z masłem, chudą wędliną lub serem żółtym, białym bądź jajkiem oraz warzywami. Wartościowym śniadaniem będą też musli wielozbożowe albo płatki kukurydziane z mlekiem lub jogurtem. Do picia coś ciepłego – herbata, mleko lub kawa zbożowa.
  4. W szkole też trzeba zjeść – przynajmniej jeden posiłek musi być jedzony w szkole. Na II śniadanie przygotowujemy dziecku kanapkę lub jogurt i owoce. Jeśli maluch nie może obyć się bez słodkiej przekąski spakujmy mu do plecaka zbożowy batonik czy wafelek z mlekiem, który świetnie smakuje i dostarcza cennego wapnia. Do picia w szkole podajemy herbatę. Słodkie, gazowane napoje nie są wskazane. Oprócz braku witamin charakteryzuje je duża ilość kalorii.
  5. Pożywny obiad powinien dostarczyć nawet 35 – 40 % energii w ciągu dnia. Idealnie, gdy posiłek składa się zupy oraz dania drugiego. Zwracajmy uwagę na sposób przygotowania – godne polecenia jest gotowanie, duszenie, pieczenie, grillowanie Należy unikać zbyć częstego jedzenia potraw smażonych w głębokim oleju i w panierkach. Każdy obiad musi zawierać warzywa, produkt pełnoziarnisty oraz białkowy (mięso, ryby, warzywa strączkowe). Unikajmy zbytniego dosalania lub słodzenia potraw.
  6. Podwieczorek – warto pamiętać o tym zdrowym posiłku. Deser mleczny albo owocowy będzie idealnym rozwiązaniem. Kolacja nie może zawierać dań ciężkostrawnych, aby uczeń po pełnym wrażeń dniu mógł spokojnie zasnąć. Mogą być kanapki, dania na zimno tj. sałatki lub ciepło – zapiekanki, dania mleczne.
  7. Zachowanie odpowiedniej wagi – jeśli uważasz, że Twoje dziecko ma nieprawidłową wagę (waży za dużo lub za mało), koniecznie zgłoś problem lekarzowi lub dietetykowi.

___________

Jak pomóc dziecku w odrabianiu lekcji?

Dziecko rozpoczynające naukę w szkole podstawowej nie zawsze jest jeszcze zupełnie samodzielne. Odrabianie lekcji to dla pierwszaka zupełna nowość. Nim nauczy się dobrze z tym radzić, przez jakiś czas potrzebuje wskazówek.

Pomaganie – nie oznacza wykonywania za dziecko tego, co powinno zrobić samo. Takie postępowanie mija się z celem, bo dziecko nauczy się tylko tego, że jeśli z jakiegoś powodu nie chce mu się sprostać obowiązkom, rodzic – w trosce o jego dobro – gotowy jest go wyręczyć.

Jak więc rozsądnie pomóc?

Odrabianie pracy domowej musi być nawykiem i najlepiej (oczywiście, w miarę możliwości) zabrać się za lekcje po obiedzie, po godzinnym wypoczynku. Wieczorem umysł małego ucznia będzie zbyt zmęczony, by się tym zająć.

Należy systematycznie przeglądać zeszyty i książki, ponieważ niektóre polecenia mogą umknąć uwadze naszej pociechy.

Zobaczmy wspólnie z dzieckiem, co jest zadane i czy wszystko jest dla niego zrozumiałe.

Zaproponujmy, że jeśli nie będzie sobie z czymś radziło, wówczas mu pomożemy. Jeśli wystąpi taka sytuacja, nie podsuwajmy gotowego rozwiązania, lecz starajmy się je naprowadzić na właściwy tok rozumowania.

Poprośmy pociechę o pokazanie odrobionej pracy domowej i pochwalmy, jeśli zrobiło ją starannie.

Dziecko, które przywyknie do dyskretnego nadzoru, w miarę upływu czasu będzie samo się kontrolować. Jego poczucie odpowiedzialności będzie wówczas zbyt silne, by pozwolić sobie na to, by nie odrabiać zadań. Jeśli jednak okaże się, że dziecko zbyt często przychodzi do szkoły z nieodrobionymi zadaniami, trzeba powrócić do rodzicielskiej kontroli. Gdy to zawiedzie, wtedy – aby zmotywować pociechę do działania – można ograniczyć mu przywileje (dostęp do komputera, telewizora). Należy zaznaczyć, że będą one przywrócone w momencie powrotu do systematycznej pracy.

Copyright © Szkoła Podstawowa w Rudnej Małej